อัตราการรั่วต่ำสุดที่สามารถตรวจพบได้อย่างน่าเชื่อถือโดยใช้คลื่นอัลตราซาวนด์ในอากาศคือเท่าใด?
ไม่มีค่าอัตราการรั่วขั้นต่ำที่สามารถใช้ได้ทั่วไปสำหรับการทดสอบด้วยคลื่นอัลตราโซนิกในอากาศ
การทดสอบด้วยคลื่นอัลตราโซนิกไม่สามารถตรวจวัดขนาดของช่องเปิดได้โดยตรง แต่จะตรวจจับการไหลแบบปั่นป่วนที่เกิดขึ้นเมื่อก๊าซรั่วออกจากหรือเข้าสู่ระบบผ่านจุดรั่ว ซึ่งการที่จะสร้างสัญญาณอัลตราโซนิกที่แรงพอหรือไม่ ขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย ได้แก่:
- ความแตกต่างของความดันระหว่างระบบกับสภาพแวดล้อมรอบข้าง,
- ประเภทและอุณหภูมิของก๊าซ,
- ขนาด รูปทรง และสภาพพื้นผิวของจุดรั่ว,
- สภาพการไหลที่จุดรั่ว,
- ระยะการวัดและทิศทางของเซ็นเซอร์,
- ทิศทางและความไวของอุปกรณ์ทดสอบ,
- เสียงรบกวนพื้นหลังจากคลื่นอัลตราโซนิกในพื้นที่โดยรอบ
จุดรั่วที่เล็กมากหรือความแตกต่างของความดันที่ต่ำอาจไม่ก่อให้เกิดการไหลแบบปั่นป่วนที่เพียงพอ สัญญาณที่ได้อาจอยู่ต่ำกว่าระดับเสียงรบกวนพื้นหลัง จึงไม่สามารถตรวจจับได้อย่างน่าเชื่อถือ
ในการทดสอบการรั่วไหล อัตราการรั่วไหลมักแสดงในหน่วย mbar·L/s (มิลลิบาร์ ลิตรต่อวินาที) หน่วยนี้อธิบายปริมาณก๊าซที่ไหลผ่านจุดรั่วไหลต่อหน่วยเวลา ในรูปของผลคูณระหว่างความดันและปริมาตร
ในทางปฏิบัติ อัตราการรั่วประมาณ 10⁻² mbar·L/s บางครั้งถูกใช้เป็นแนวทางสำหรับช่วงการเปลี่ยนผ่าน ซึ่งการระบุตำแหน่งด้วยคลื่นอัลตราโซนิกในอากาศอาจเป็นไปได้ภายใต้เงื่อนไขที่เหมาะสม อย่างไรก็ตาม ค่านี้ไม่ใช่ขีดจำกัดการตรวจจับที่รับประกันได้หรือสามารถทำซ้ำได้ทั่วไป
ข้อกำหนดความแน่นที่ 10⁻² mbar·L/s ซึ่งบางครั้งถูกเรียกอย่างไม่เป็นทางการว่า “กันน้ำ” ไม่สามารถตรวจสอบได้อย่างน่าเชื่อถือและทำซ้ำได้ โดยใช้อุปกรณ์อัลตราซาวนด์แบบอากาศทั่วไปภายใต้สภาพอุตสาหกรรมปกติ
การทดสอบด้วยคลื่นเสียงอัลตราโซนิกแบบอากาศเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการระบุตำแหน่งการรั่วไหลที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจในระบบอากาศอัด ก๊าซ และระบบสุญญากาศ อย่างไรก็ตาม หากจำเป็นต้องแสดงให้เห็นว่ามีการปฏิบัติตามขีดจำกัดอัตราการรั่วไหลที่กำหนดไว้ วิธีการทดสอบต้องได้รับการตรวจสอบความถูกต้องภายใต้เงื่อนไขการทดสอบจริง สำหรับอัตราการรั่วไหลที่กำหนดไว้ต่ำมาก อาจจำเป็นต้องใช้วิธีการทดสอบการรั่วไหลอื่น ๆ
การระบุตำแหน่งการรั่วต้องแยกต่างหากจากการกำหนดปริมาณการสูญเสียจากการรั่ว
มีคำถามอะไรไหมครับ?
อย่าลังเลที่จะติดต่อเรา! เราจะยินดีช่วยเหลือคุณ