Jaka jest różnica między dźwiękiem powietrznym a dźwiękiem przenoszonym przez konstrukcję w badaniach ultradźwiękowych?

W badaniach ultradźwiękowych rozróżnia się rodzaje badań w zależności od sposobu rozchodzenia się sygnału dźwiękowego.

Dźwięk powietrzny rozchodzi się w powietrzu. Powstaje on na przykład:

• w miejscach nieszczelności w instalacjach sprężonego powietrza, gazu lub próżniowych,
• przez wyładowania częściowe i uszkodzenia izolacji,
• w przypadku nieszczelności w elementach nieznajdujących się pod ciśnieniem, gdy są one używane w połączeniu z nadajnikiem ultradźwiękowym.

Pomiary dźwięku powietrznego przeprowadza się za pomocą czujników dźwięku powietrznego lub kamer akustycznych.

Dźwięk materiałowy rozchodzi się przez materiały stałe. Powstaje on na przykład:

• w łożyskach tocznych i ślizgowych,
• przez tarcie i niewystarczające smarowanie,
• w zaworach i odwadniaczach,
• przez kawitację w pompach i sprężarkach.

W przypadku pomiarów dźwięku przenoszonego przez konstrukcję czujnik jest podłączany bezpośrednio do punktu pomiarowego lub za pośrednictwem falowodu.

Wybór odpowiedniej metody pomiarowej zależy od tego, czy dany sygnał ultradźwiękowy rozchodzi się w powietrzu, czy w elemencie konstrukcyjnym.